گزل صحرا – وقتی خبر داغدار شدن شاعر بلند آوازه صحرا را شنیدم بلافاصله بسوی شهرستان آق قلا راهی شدم تا در مراسم تشییع پیکر پاک عزیز از دست رفته شرکت کنم و با دعای خیر راهیش نمایم . ساعت 2 بعد از ظهر نماز میت خوانده می شد آنگونه که اعلام کرده بودند . از تمام صحرا نام های آشنا و نا آشنا آمده بودند . هرکس غمی در دلش سنگینی می کرد و با نگاهی غمناک به چادر عزا نگاه می کردند . گویی کسی در چادر بود که هر از گاهی صدای آهش به گوش می رسید . به رسم سنت برای ادای خدا قوت به درون چادر رفتم و پس از عرض سلام و خدا قوت به اهل چادر ، نظرم بسوی مردی برگشت که سراپا غم بود و ماتم . عزا از تمام وجودش می بارید و آهی سوز ناک می کشید که از اعماق قلبش بیرون می آمد .

مردی را دیدم که بیش از سنگینی وزنش غم داشت و آن سنگینی قدرت بلند شدن را از وی می گرفت . با رسیدن ساعت 2 دو نفر آمدند و زیر بغل وی را گرفتند تا بلندش کنند . ولی مصیبت آنقدر سنگین بود که تمام تنش را به زمین می کشید و با زحمت تمام بلندش کردند . آه جگر سوز مرد شاعر، اشکها را از چشمها سرازیر می کرد و همه بی اختیار برای دردی که بسوی وداع فرزند راهی بود گریه می کردند . همه تن ها سست شده بود و نشستن و نزدیک شدن به زمین بهترین چیزی بود که انجام می شد . وقتی نگاهم را بسوی منزل شاعر دوختم که پیکر آن عزیز را در خود جای داده بود با خودم گفتم : آن همه لطافت ، آن همه حرارت ، آن همه زیبایی ، آن همه شجاعت در شعر شاعری مگر می شد که از درون عمارتی در بیاید که ساکنانش خبر از دردهای مردم ندارند . آری این عایدی ( عید محمد ) اونق بود که با آن پیکر تنومند خودش اشعاری را می سرود که به لطافت برگ های گل بود و به عظمت کاخهایی بود که پادشاهان در رویای خود می پروراندند . و اکنون عایدی امید به روشنایی فردایش را از دست داده بود و تمام برنامه هایش به هم خورده بود . شاعر وقتی فرزندی را پرورش می دهد همچون شعرهایش که از وجود خودش مایه گذاشته برای آینده آن نقشه هایی دارد و بی ادعا به آن عشق می ورزد . و وقتی اسمی برای آن انتخاب می کند تمام زندگیش را با آن گره می زند . « دانگ آتار » خیلی زود از دست شاعر رفت و او برای روشنایی فردایش به فرزندش دل بسته بود . شاعر « دانگ آتار » را با این مضمون انتخاب کرده بود : « ای شاعر غمگین نباش ، روزی فرا خواهد رسید که ظلمت شب را در بر خواهد گرفت روشنایی به زندگیمان سایه خواهد افکند . تو به امید آن روزی باش که از جانب پروردگارت برای امیدواران نوید داده شده است و تمام گرفتاریها و ناملایمات را از بین خواهد برد . »